BEPANTHOL BABY ONUNCU AY ANNELERİ
'Kelimesi, kelimesine söylenen her şeye sonuna kadar katılıyorum' dedim içimden. Yazının sonlarına indikçe Bepantolbaby'nin katkılarıyla 'onuncu ay sosyal sorumluluk projesi' adı altında hikayelerin Ayşe Arman'a iletebileceğimizi okudum. Hemen yazmaya başlamalıydım ama kafamda kelimeleri toparlayamıyordum, çokta yorgundum. Sabah Metehan'ı uyutup sakin kafayla yazarım dedim. Uyumaya çalıştım ama mümkün değil, kalkıp hikayemi yazmalıydım. İçim içimi yedi :) Sonra başladım yazmaya, yazarken yine duygular şelale tabi.. Neyse hikayemi tamamlayıp www.onuncuay.com web sitesi üzerinden gönderdim. O gece 'kim bilir kaç kişi katılacak, şansım olmaz' diye karamsarlığa da kapıldım :)
Ertesi gün #onuncuay hashtag i ile instagram da arama yaptığımda bir sürü hikaye paylaşıldığını gördüm. Okuyabildiklerimi okudum ve yalnız değilmişim dedim. Neredeyse tüm anneler hepimiz aynı şeyleri yaşıyorduk ama kimimiz açık olamıyorduk. Hatta 'kötüyüm' diyemiyor, hep mutlu görünmeye çalışıyorduk ama neden?
Katılım süresi dolduktan 1-2 gün sonra gelen bir mail ile havalara uçtummmm:)) ve hikayemin beğenildiğini öğrendim. Nasıl mutlu oldum size anlatamam. Böylesine anlamlı bir sosyal projenin içinde yer alacak 5 anneden birisi de bendim, daha ötesi yoktu.
Sonra fotoğraf çekimi ve röportaj için tarih verildi ve süreç başladı :)
Hürriyet Dünyası'nda Fotoğraf Çekimi ve Röportaj Zamanı
21 Kasım Pazartesi günü saat 10:00 civarı bizi evden aldırdılar. Annemde bizimle beraberdi. 1 saat sonra Hürriyet Dünyası'na ulaştık. Geldiğimizde Pelin Hanım bizi karşıladı. Çok sempatik ve samimi birisiydi. Tabi kafamda bir sürü şey vardı. Çekim nasıl olacaktı? Metehan huzursuz olur muydu? vs..
Benimle beraber diğer annelerde gelmişlerdi. Bizi bekleme odasına çıkarttılar ve projede emeği geçen diğer insanlarla da tanıştık. Deniz Hanım, Mert Bey, İpek Hanım ve şuan ismini hatırlayamadığım o güzel insanlar.. Hepsi çok candanlardı. Gördüm ki burası Hürriyet Dünyası değil kocaman bir Hürriyet Ailesi'ymiş :)
Projeye inandıkları her hallerinden belliydi, bize her konuda destek verdiler. Rahat etmemiz için her şeyi düşünmüşlerdi.
Ertesi gün #onuncuay hashtag i ile instagram da arama yaptığımda bir sürü hikaye paylaşıldığını gördüm. Okuyabildiklerimi okudum ve yalnız değilmişim dedim. Neredeyse tüm anneler hepimiz aynı şeyleri yaşıyorduk ama kimimiz açık olamıyorduk. Hatta 'kötüyüm' diyemiyor, hep mutlu görünmeye çalışıyorduk ama neden?
Katılım süresi dolduktan 1-2 gün sonra gelen bir mail ile havalara uçtummmm:)) ve hikayemin beğenildiğini öğrendim. Nasıl mutlu oldum size anlatamam. Böylesine anlamlı bir sosyal projenin içinde yer alacak 5 anneden birisi de bendim, daha ötesi yoktu.
Sonra fotoğraf çekimi ve röportaj için tarih verildi ve süreç başladı :)
Hürriyet Dünyası'nda Fotoğraf Çekimi ve Röportaj Zamanı
21 Kasım Pazartesi günü saat 10:00 civarı bizi evden aldırdılar. Annemde bizimle beraberdi. 1 saat sonra Hürriyet Dünyası'na ulaştık. Geldiğimizde Pelin Hanım bizi karşıladı. Çok sempatik ve samimi birisiydi. Tabi kafamda bir sürü şey vardı. Çekim nasıl olacaktı? Metehan huzursuz olur muydu? vs..
Benimle beraber diğer annelerde gelmişlerdi. Bizi bekleme odasına çıkarttılar ve projede emeği geçen diğer insanlarla da tanıştık. Deniz Hanım, Mert Bey, İpek Hanım ve şuan ismini hatırlayamadığım o güzel insanlar.. Hepsi çok candanlardı. Gördüm ki burası Hürriyet Dünyası değil kocaman bir Hürriyet Ailesi'ymiş :)
Projeye inandıkları her hallerinden belliydi, bize her konuda destek verdiler. Rahat etmemiz için her şeyi düşünmüşlerdi.
1 saat sonra falan Ayşe Arman'da geldi, tanıştık. Çok çok güzel, mütevazi ve samimiydi. Metehan'la da çok keyifli zaman geçirdiler. Ben bir kez daha hayran oldum kendisine. Sonra sırayla tekli fotoğraf çekimleri için stüdyoya indik.
Stüdyoya geldiğimizde Emre Yunusoğlu ve ekibiyle de tanıştık. Herkes bu kadar mı candan ve ilgili olur. Oldukça şaşkındım. Ego denen illet yanlarına hiiiç mi hiç yaklaşmamış. Helal olsun!!!
Çekimler için hepimize beyaz t-shirt ve ev giysileri verildi. Hedef salaş ve gündelik hallerimizin yansıtılmasıydı.
Çekimler için hepimize beyaz t-shirt ve ev giysileri verildi. Hedef salaş ve gündelik hallerimizin yansıtılmasıydı.
Metehan'la çok güzel pozlar verdik, kendisi her fotoğraf karesinde çılgınca güldü:) çok sevdi, hiç huzursuz olmadı, ağlamadı.
Önce ayakta bir kaç poz çekildik, sonra da doğum yapan her annenin vazgeçilmez yeri olan yatakta:)
Emre Bey'in fotoğraf çekerken kendine has olan tarzı, ekibinin iyi niyeti heyecanımı aldı götürdü. Çok keyifli zaman geçirdik.
Emre Bey'in fotoğraf çekerken kendine has olan tarzı, ekibinin iyi niyeti heyecanımı aldı götürdü. Çok keyifli zaman geçirdik.
Tekli çekimler bittikten sonra toplu çekimler için tekrar stüdyoya gittik ve Ayşe Arman'da bize eşlik etti. Hayatımda asla unutamayacağım ve oğluma hatıra olarak bırakabileceğim bir projeye imza atmıştık. Fotoğraf çekimleri bittikten sonra herkes çok güzel bir iş çıktığını söyleyerek bizi onure ediyordu. Esas onure edilmesi gereken onlardı aslında. Çok büyük emek verilmiş ve kusursuz hazırlanmıştı her şey.
Gün sonunda ise 5 Aralık'ta fotoğrafların sergileneceğini öğrendik ve Hürriyet Dünyası'ndan ayrıldık.
5 Aralık'a kadar çatladım tabi:) Gün saya saya bir hal oldum..
5 Aralık'a kadar çatladım tabi:) Gün saya saya bir hal oldum..
0 Yorum